Jainkoak bere Hitza ahoskatzen duen lekuan, bere Hatsa igortzen duen lekuan eta mineralak, landareak animaliak, pertsonak izendatzen dituen lekuan kokatzen naiz. Eskerrak ematen dizkiot: “Eskerrik asko presente egiten nauzulako dena jaiotzen den tokian, Bizi Hitza existitzen den guztiari komunikatzen diozun tokian eta horrela guztia da”.

Gure familiak toki sakratuak izan daitezela: disponibilitatean, barkamenenean… ez profana ditzagun gure kontsumo grinekin, gutiziazko bizitzarekin, bakoitzak bere bizitza egitea, teilatu berean biziz, baina ez partekatzeko ezer, ez seme-alabekin arduratzeko, ez komunikatzeko”… Nahiago nuke familiak bizi-eskolak izan gaitezela.

Jose pozik ikusten dut aurkitutakoagatik, eta ikusten dut Maria emaztetzat hartzen duela, eta harengandik ikasiko duela Jainkoaren sorpresara-harridurara irekitzen… iraganeko eskemetan ainguratuta lotuta ez egotea, Jainkoaren egungo komunikazioetan baizik… esaten dit: “orain ulertzen dut zer den iraganaren errepikapenean geratzea eta zer den etengabe harritzen gaituen Jainkoaren berritasuna entzutea”

“Egizu otoitz kontzientzia-gaiengatik kartzelan dauden Joan guztien alde: arrazoi erlijiosoengatik espetxeratutakoengatik, edo planetaren bizitza defendatzen duten beste ingurumenaren aldekoengatik, giza eskubideak edo gutxiengoenak defendatzen dituzten aktibistengatik… edo emakumearengatik… haien alde eta bide batez baztertzen eta hiltzen dituzten pertsonen eta taldeen alde eska ezazu; beren kontzientzia berreskura dezaten”

Ez naiz interesatzen okerren doazkienengatik, nahikoa daukat nirearekin… nire gustu-nahiari uzten diot, bizi-erritmorik gabe, hazkunderik gabe… eta ez diot kasurik egiten Jainkoaren Hitzari”… eta Joanek uretan sartzen nau eta bataiatzen nau esanez: “bizitza berri bat has ezazu, zure bekatuak ibaiak eramaten ditu, zure ogia gosetiarekin zati ezazu”

“Jesusena bizi nahi dugu, ez indarkeriagatik, konbentzitzeagaitik baizik, ez obligazioagaitik, baizik eta doakotasunagaitik, jasotakoa emateagatik, ez nire onurarako hartutako gaitasunen garapenagatik, baizik eta denon etxean anaitasunerako jaso ditudan gaitasunengatik”.

Jesusen ondoan noa, ahaidetasuna aurrera eramateagatik jasaten duen muturreko trauma horretan. Min egin zuena, lapur damutua, babesteko gai da: “Gaur nirekin egongo zara paradisuan”. Eta hori niretzat ere badela konturatzen naiz: “Gaur nire bihotzean jarraitzen duzu, nahiz eta niri oso urrutitik jarraitu”.

Zerataz konturatzen naiz, oso garrantzitsua dela elkarrekin bizitzea, elkarte gisa, elkar adoretzea, Jainkoarengan konfiantza izatea, gizagabetzearen eta suntsitzearen aurkako erresistentzia aktiboko bizimoduaz.

“Ulertzen hasia naiz tenplua dela bestea berdintzat hartzeko abiapuntua, sakratutzat, kontsa-kratutzat hartzekoa, baita nire burua ere. Tenplua berdinen artean janaria partekatzeko lekua eta ez negozioarena eta komertzio-elkartrukaketarena. Hau bestelako dinamika da.”

“Ez zaitez etxean geratu besoak gurutzatuta, erantzun sormenez orainari, aztertu zure beharra duten adinekoei arreta emateko aukerak, edota gaixoei, edo bullinga pairatzen duten gizakiei, lur jotako pertsonei edo hutsetik hasi behar dutenei”