Zorionekoak benetako zoriona bizitzera apuntatu zaretenok, ezerk eta inork kendu ezin dizuena, inork ezin zaituztelako banandu Jainkoak zaituen maitasunetik “… Horregatik, zoriontsu, ausartzen bazara Jainkoagatik maitatzen, zure egiarekin, zure hauskortasunarekin, zure arimako zauriekin, eta irekitzen bazara zure zauria senda dezakeen Jainkoari.

Ona da Zentroa Jesusi uzten diogun taldea aurkitzea, animatzea, bultzatzea. Jainkoaren borondatea egin nahi duen talde bat, gureaita otoitz egiten duguna… animatzen eta sostengatzen garena…

“Nola kentzen du Jesusek bekatua mundutik?” Eta Joanek: “begira iezaiozue bere bizitzari, nola aukeratzen eta praktikatzen duen berak maitasunaren bidea, maitasun doakoa, maitasun zerbitzaria, maitasun egiazkoa, leialtasunean heriotzaraino bere Abbaren, bere Aitaren Borondatea gauzatuz: anaitasunaren mahaia… horrela guztiaren eta guztien salbazioa posible egiten du”.

“Abba bezala Jainkoa aurkitzean konfiantza osoz sentitzen naiz, seme txiki bat bere gurasoen besoetan sentitzen den bezala bere lehen hitzak totelka esaten hasten denean… Beraz, gizaki orori Jainkoak baldintzarik gabe eta samurtasunez maite duela esatera deitua sentitzen naiz… eta, beraz, giza familia berekoak garela, Jainkoaren seme-alabak… “

Jainkoak bere Hitza ahoskatzen duen lekuan, bere Hatsa igortzen duen lekuan eta mineralak, landareak animaliak, pertsonak izendatzen dituen lekuan kokatzen naiz. Eskerrak ematen dizkiot: “Eskerrik asko presente egiten nauzulako dena jaiotzen den tokian, Bizi Hitza existitzen den guztiari komunikatzen diozun tokian eta horrela guztia da”.

Gure familiak toki sakratuak izan daitezela: disponibilitatean, barkamenenean… ez profana ditzagun gure kontsumo grinekin, gutiziazko bizitzarekin, bakoitzak bere bizitza egitea, teilatu berean biziz, baina ez partekatzeko ezer, ez seme-alabekin arduratzeko, ez komunikatzeko”… Nahiago nuke familiak bizi-eskolak izan gaitezela.

Jose pozik ikusten dut aurkitutakoagatik, eta ikusten dut Maria emaztetzat hartzen duela, eta harengandik ikasiko duela Jainkoaren sorpresara-harridurara irekitzen… iraganeko eskemetan ainguratuta lotuta ez egotea, Jainkoaren egungo komunikazioetan baizik… esaten dit: “orain ulertzen dut zer den iraganaren errepikapenean geratzea eta zer den etengabe harritzen gaituen Jainkoaren berritasuna entzutea”

“Egizu otoitz kontzientzia-gaiengatik kartzelan dauden Joan guztien alde: arrazoi erlijiosoengatik espetxeratutakoengatik, edo planetaren bizitza defendatzen duten beste ingurumenaren aldekoengatik, giza eskubideak edo gutxiengoenak defendatzen dituzten aktibistengatik… edo emakumearengatik… haien alde eta bide batez baztertzen eta hiltzen dituzten pertsonen eta taldeen alde eska ezazu; beren kontzientzia berreskura dezaten”

Ez naiz interesatzen okerren doazkienengatik, nahikoa daukat nirearekin… nire gustu-nahiari uzten diot, bizi-erritmorik gabe, hazkunderik gabe… eta ez diot kasurik egiten Jainkoaren Hitzari”… eta Joanek uretan sartzen nau eta bataiatzen nau esanez: “bizitza berri bat has ezazu, zure bekatuak ibaiak eramaten ditu, zure ogia gosetiarekin zati ezazu”

“Jesusena bizi nahi dugu, ez indarkeriagatik, konbentzitzeagaitik baizik, ez obligazioagaitik, baizik eta doakotasunagaitik, jasotakoa emateagatik, ez nire onurarako hartutako gaitasunen garapenagatik, baizik eta denon etxean anaitasunerako jaso ditudan gaitasunengatik”.