Jainkoak argia izaten jarraitzen duela, kreazio berria, hainbeste pertsona hautsirentzat, hainbeste sufritu dutenentzat, (…) muturreko traumak dituzten pertsonak, maiteren bat hil dietenak edo desagerrarazi dituztenak, torturatu dituztenak edo haur soldadu bihurtu dituztenak, gaur egun gerra bizi dutenak… eta beren bihotza erresuminez betea dago, ia beste ezertarako tokirik gabe..

Jesusengandik hurbil, dena galtzen ari dela konturatzen naiz: duintasuna, ohorea, misioa, prestigioa, arropak… Ezin diote kendu egoera horretan maitatzeko eta barkatzeko gaitasuna… Berarekin hainbeste gauza galtzen ikasten dut benetako anaitasuna bultzatzeagatik. Galera horiek Jainkoaren eskuetara eramaten ditut, zeinekin beti lotuta jarraitu nahi dudan.

Eta bizitza berdintzen gaituen esperientzia horretatik bizi ahal izatea eskatzen dut: Denok gara bekatari, gure akats eta hutsegiteekin, eta denok gaude Jainkoaren barkamenaren beharrean… Eta bizitzen ikasteko eta gizaki bakoitza horrela hartzeko eskatzen diot: hots, doan barkatua. Eta ni ere bai.

Sinestezina da Jainkoak beti gurekin topo egin nahi izatea, nahiz eta abandonatu dugun gizatxar bat bezala sentitzen garen, nahiz eta harroak sentitzen garen, besteak baino gehiago garela uste dugun eta ez dugun geure burua seme-alabatzak hartu nahi besteak bezala… Abbak bere mahaian eseri eta bere familiakoak sentiaraztea nahi du.

Jainkoak beste aukera bat ematen dizu, eman dizkizun guztiez gain: Barneraino sar zaitez zure bizitzaren sakontasunean, ez bizi zure mugikorrarekin surfean egun osoan, geldi zaitez… Har ezazu zure denbora, begira ezazu nora zoazen, zer egiten ari zaren zure bizitzarekin… Sustraitu zure bizitza ebanjelioan. Galdetu zure buruari beti egin aurretik: Hau nahi du Jainkoak nitaz?

Esperientziaren muina gogorarazten jarraitzen du: ENTZUN IEZAIOZUE!… Eta nire bizitzara ekarri eta hauxe galdetzen diot: Zuri entzutea, nahiz eta itxuraz zure misioak porrot egin?; Zuri entzutea, nahiz eta haurridetasunaren aldeko nire apustua gaizki amaitu?; Zuri entzutea, gaitzetsia izan arren? Eta Berak: “Bai, benetan”

Zera partekatzen diot Jesusi, zein izan daitekeen garizuma honetako entrenamendu taula: “Isiltasun -eta otoitz- guneren batean (otoitz egiteko zabalik dauden parrokietan) ni presente egotea, baita kultura etxeetan beste batzuekin isiltasun guneren batean ere; gizarte -eta ingurumen- beharretarako nire soldataren egun bat jartzea, baraualdi bat beste erlijio batzutako kiderekin Ostiral Santu egunean egitea”

“Hitz hauek entzun eta praktikan jartzen dituenak fruituak ematen ditu.”… Eta gogoan dut gaur jakintsuak baino gehiago lekukoak behar direla… Eta Jesusek honela esaten dit: “Bizitzaren bidean aurkitzen garenokin dugun praktika da irizpidea, eta ez gure ospakizunen handitasuna edo gure otoitzen isiltasuna”.

Jesus niri zuzentzen zait eta ontasunez beterik gaudela eta maitatuz bizi dezakegula esaten dit, gauden bazterketa egoeran gaudela”… Horregatik esaten dit “Egizu besteekin besteek zurekin egitea nahi duzuna. Zeugan zuk uste baino bizi askoz gehiago duzu.”

Zoriontasuna ez datza metatzean, baliagarri izatean baizik. Gaur egun, hedonismoari eta kontsumismoari loturiko zorionaren ulerkera dago oso hedatua: Dena niretzat, oraintxe. Horregatik, garrantzitsua da nire buruari galdera batzuk egitea: Zerez betetzen dut bihotza? Nor bizi da nire bihotzean? Nire bihotza zeri dago lotuta? Zeri atxikita?