“Altxa zaitez, hartzazu gainean zure zailtasuna, barkatzeko zure ia ezintasuna, eta has zaitez barkamenaren bideak ibiltzen (…) Jainkoak, iraindu nautenek egindako kalteak sendatzen so egiten didala ohartzen naiz, nire kalteekin eta ezintasunarekin maite nauela. Honek ni sendatze-bidean jartzen nauela ohartzen naiz”.

Denbora hartzen dut eguneroko bizitzan barkamena eskatzeko eta barkatzeko hartu dudan erantzukizuna neureganatzeko, haurridetasunezko zuzenketa praktikatuz.

“Biziarekin, Biziaren Jainkoarekin, etengabe eta baldintzarik gabe maite zaituzten Baldintzarik gabeko Maitasunari lotuta bizi zaiteztela nahi dut, eta maitatzeko bere Indarretik, anaiarrebarik hautsienak eta baztertuenak zuen gain hartu, eta Haurridetasun-Jainkoaren dinamikan sartu, gure inguruan Bizia posible egin dezagun…”

Altxorraren parabola kontatzen entzutean, konturatzen naiz niretzat kontatzen duela. Nire benetako altxorrak deskubritzen ditut, nire bihotzean benetan bizi direnak… eta kontatzen dizkiot… bizitzeko aukera ematen didatenak eta indarra ematen didatenak.

Gaizkiarekin bizitzeko dudan zailtasuna kontatzen diot, nola sumintzen nauen eta nola sentitzen dudan nire inguruan gaizkia erauzteko gogoa… Eta ikusten dut kosta egiten zaidala onartzea gaizkia eta ongia elkarrekin hazten uztea… hau da, indarkeria ez erabiltzea gaizkia (eta gaiztoa) erauzteko… Indarkeria baino askoz ere gizatiarragoa baina askoz ere ausartagoa eta sortzaileagoa den ulermen honetara irekitzeko eskatzen diot…

Jesusek espero du, entzuten diotenen bihotzean sustraituko den hitzak noizbait fruitua emango duela (…) Horrek ez du esan nahi kanpoko arriskuetatik aske daudenik: Jazarpenetatik, gizarte eta erlijio bazterketatik, ezta barne jarreren gabeziatik ere (aberastasunen liluratik, botere irrikatik, sustrairik ezatik, konbentzimendurik gabeziatik, nire bizitzan benetakotasuna eta nire burua ematea sar daitezkeen gune gabeziatik)…

Zera xuxurlatzen didala entzuten dut, nire neke eta estualdiekin kezkatuta dagoela (…) Eta bere ondoan jartzen nau, bere uztarriari itsatsita ibiltzeko lagun-zaplada bat ematen dit, batzuetan lehiakortasunez eta bazterketaz lehor dagoen lurra lantzen duen goldeari elkarrekin tira egiteko, ildo horretan harreraren, lur berriaren integrazioaren hazia gauzatzea ahalbidetzeko…

“Ez zaitez kontsumismoaren eta axolagabekeriaren korrontearen aurka joateko beldur izan. Ez izan estatusa edo egoera galtzeko beldurrik. Ez izan sozialki ez igotzeko beldurrik, beheratu eta txirotu dituztenekin batera igotzea aukeratu duzulako. Ez izan inor ez dagoenengandik hurbil egoteko beldurrik…”