“Ikas ezazu Jainkoaren hitz egiteko moduak aurkitzen… Otoitzak zuk entzutea behar du… eta horrek zera esan nahi du, isilune bat egiten duzula buruan dituzun zarata guztiak (kezkak, beldurrak) ahazteko… Zure barnean isiltasuna egiten duzunean, orduan hitz egin diezazuke Jainkoak..”

Jesusi, Nola uzten dugu aberastasunen gutiziak bihotza irabaz diezagun eta ez Jainkoaren maitasun lagunkoiak? Nola bizi gaitezke benetako bizia ematen ez digunari hain atxikirik eta engainaturik? Nola bizi gara infernuko gurpil horretan sartuta, gure bizi-erdigunetik, gure haragizko bihotzetik atera eta neurrigabeko irriketan, errukirik gabeko elkarlehiatan sartzen gaituena, eta hainbeste min egiten dugula? Eta Jesusek erantzuten dit: “Aukeratu bizitza! Aukeratu errukia!”

Gogoan dut esaldia: begira zure gertaerak eta esango dizut non daukazun zure bihotza. Begiratzen dut ea nire dirua kausa justuetan, banka etikoan, jartzen dudan, ea behartsuen, errefuxiatuen, etorkinen, etxerik gabekoen eta emakumeen gizarte-proiektuak bultzatzen ari naizen, ea nire etxean ikusten dudan aldaketa nire familian…

“Seme, ni beti zurekin nago, zure bizitzako egun bat maite izan zaitut (…) Nirea dena zurea da, ez al zenuke poztu behar zure anaia hori hilda zegoelako eta bizitzara itzuli delako? Galduta nengoen eta aurkitu dute ez al zaizu hori ateratzen zure anaiarekin, hainbeste urtez nire etxean egon arren, Elizan?”

Berriro entzuten diot Jesusi: “Pentsa, ea nirekin etorri nahi duzun, nik ditudan zioen alde egin nahi duzun: txikien alde, leku bila dabiltzanen eta aurkitzen ez dutenen alde, lanean ia hilaren amaierara iristen ez direnen alde, dena aurka jartzen zaienen alde, boteretsuek ixten dietelako irtenbiderik ikusten ez dutenen alde…