“Bada garaia konturatzeko askok zaintza behar dutela, zauriak sendatzeko, haien itxaropen hautsiak berreskuratzeko… zatoz nirekin… giza arrantzale egingo zaitut… gainera ikasiko duzu pertsonen alderik gizatiarrena ukitzen, jakingo duzu haiengan bizitzaren aldeko maitasuna pizten”

“Nolako garrantzia duten basamortuko garaiek, nork bere burua gelditzeko garaiak entzuteko, gure erdigunearekin konektatzeko eta ez beti bizitzeko olatuaren gailurrean! Zein garrantzitsua den gure bizi-espazioa mugikorreko deiez, zaratez, sakabanatzen gaituen guztiaz libratu ahal izatea!”

“Eskerrak eman nahi dizkizuet beste salbazio bat abian jarri dela igartzen dudalako, ahulagoa, hauskorragoa, unibertsalagoa, guztiontzat dena, salbazioa proposatzen duena, inposatzen ez duena, burua makurtzera behartzen ez duena, baizik eta pertsonak bultzatzen dituena, sendatzen, erantzule egiten… Hauxe da Jesus haurraren salbazioa…”

Mariak gauza hauek gorde eta bihotzean hausnartzen zituen: bere bihotzean konfiantzaz biziz, fidatuz. Ez hainbeste arrazionalki ulertuz, baizik eta bizitasunez onartuz. Txatalak lotuz joango dira. Egunen batean argituko dira.

Hainbeste emakume haurdun eta pateratan etortzen direnak eta ahal duten eran erditzen direnak, baita ume batzuk jaiotzen diren hainbeste egoera ulertezinak ere… Eta sentituko ahal dute Jainkoak esperientzia bera bizi izan duela alde batera utzita jaiotzean!