Errealitateari so egiten ikas dezadala, ez onen eta gaiztoen filmetako pentsamoldearekin, non gaiztoekin bukatu nahi den, baizik eta, gaiztoaren heriotza ez, baizik eta bihurtu eta salba dadila nahi duen Jainkoaren maitasunetik,” leku elkarri egin diezaiogula, ez irabazlerik ez galtzailerik, denak ermandadearen mahaian.

“Zoaz zure familian fruituak ematen, ulermena bidea irekitzen doan lekuan, zure lagunak, denbora pasatzeaz gain, penak balio duen zerbait bizitzeko direnak; nire lana ez da bizitza irabazteko, baizik eta bizitza ematen duena sortzeko, nire urrunak, bizi ezin diren tokietatik iristen direnak, axolagabetasunetik harrerara pasatzeko”.

“Elkarrekin ibil gaitezen Jainkoaren benetako samurtasunaren uztarri berarekin, bat eginda, lehien lurra, batzuetan lehorra, bazterkeriak, errietak, inbidiak, protagonismoak, goldetik elkarrekin tira egiteko… ildo horretan harreraren hazia eta lur berriaren denon etxea gauzatu ahal izateko”.

Jesusek hau predikatzen badu, bizitzen ari delako da. Bere sendiarengandik urrundu egin da eta Hamabiekin eta gurekin doazen emakume batzuekin sendi berri bat hasi du eta, horrela, gure familia berria posible egiten du, hain pertsona ezberdinak zaintzen dituena eta osatzen dugun elkartearen bidean zaurituak hartzen dituena.

Jesusek ez die ausardia proposatzen, konfiantza baizik. Indar propioen ausardiak ibilbide laburra izaten du. Unibertsoko Jaunaren Norbaiten uhinarekin sintonizatzeko konfiantzak irauteko berme handiagoa du. Horregatik iragarri ebanjelioa beldurrik gabe.

Jesusek zelaia goldetu du, bere hitzarekin eta bere ekintzekin bidea prestatu du; bere maisuak jada entrenatutako Hamabiek ereiteko… eta Bera hitzez eta egitez egiten ikusi duten gauza bera egitera bidaltzen ditu: “Aldarrikatu zeruetako erreinua iritsi dela, sendatu gaixoak, garbitu legendunak, piztu hildakoak”

Jesusek erantzuten dit: “ez zaude bakarrik eukaristia errealitate bihurtzeko misio honetan. Askorekin zaude, begira hainbeste eta hainbeste bakearen alde lanean bitartekaritzetan, hainbat pertsona zaurgarri zaintzen, inork basakeriarik egin ez dezan eta ezkutuan gera ez daitezen informatzen dutenak, genozidioen eta gizateriaren aurkako krimenen aurrean nazioarteko justiziarekin euste-hesi bat jartzen dutenak…

Jainko Bat eta Hirukoitz, eusten eta zaintzen gaituen Norbait da: “Jainkoarengan bizi gara, mugitzen eta gara” esaten digu san Pablok. Eta, era berean, etengabe gu muturreraino maitatzen gaituen norbait da: “Nork aldenduko gaitu Jainkoaren maitasunetik?” Bere Eskuetan gaitu beti, ez bada guk alde egin nahi dugula eta gure bizitza egin Harekiko eta Hark maite duen guztiarekiko harremana hautsiz.

Horrela nire barrenetik sumatzen dut “Hartzazu Espiritu Santua, barka ezazu nik barkatzen dizudan bezala.” Gogoan dut, barkamenik gabe, gure arteko harremanetarako ez dagoela etorkizunik. Eta nire bizitzako misioa hau dela sentituz noa. Eta beldurra desagertu egiten zait. Nire zerua distiratsu geratu izan balitz bezala da, eta bizitzara jaurtitzen nau barkatzera.

Eta horrela gertatzen denean, har dezaten zeinu batez (bataioaren “uraz”) beren adiskidetasuna zigilatzeko erabakia, ibaiaren alde batetik (euren onurarako bizitzetik) beste aldera (Jesusen senidetasun Espirituan bizitzera) igarotzea. Eta pasatze horretan, urarekin ere “busti” egiten zara, erabaki egiten du, konpromisoa hartu. Eta hazten jarraitzeko pertsona talde bat oparitzen zaio: Eliza…