Jn 3, 16-18
0. TESTUA
(AURRETIK 2 COR 13,13:Jesukristo gure Jaunaren grazia, Aitaren maitasuna eta Espiritu Santuaren batasuna izan bitez zuekin guztiokin.)
Hain maite izan baitu Jaungoikoak mundua, bere seme bakarra eman dio; Hari sinesten dionik gal ez dadin, baizik betiko bizia izan dezan. Jaungoikoak ez baitu bere Semea mundua galtzera bidali, baizik Haren bitartez mundua salba dadin.
Hari sinesten dionak ez du auzirik izango; sinesten ez dionarentzat, berriz, erabakia dago auzia, Jaungoikoaren Seme bakarraren izenean sinetsi ez duelako.
1-TESTUAren AZALPENA
Berrionean, berpiztutako Jesusen bizipenen ondorioz, galdetzen hasten dira: nor da Jainkoak heriotzatik altxatu eta berpiztu duen Jesus hau? Nola dirau gugan bizirik bere Espirituak?; nondik ateratzen zuen maitatzeko indarra?; zein zen bere Bizi Iturria? Eta Jesusek beretarrei egiten dizkien konfidentziengatik, Jainkoa Abba/Aita bezala ulertzen duela jakiten dute eta gero azken afariko hitzaldietan, Bera ez dagoenean, Espiritu Santua bidaliko digula esaten digu. Horrela, pixkanaka, ikasleak Aita eta Semea Espirituarengan (Ruah-Bizi Hatsa, hebreeraz, emea da) Hirutasunaren etxea eraikitzen hasten dira.
Zer nahi du Abba horrek guretzat? Mundua salba dadila. Gaurko hitzetan: gizakiok izan gaitezen giza familia guztion etxean: “Jainkoak ez zuen bere Semea mundura bidali mundua kondenatzeko, baizik eta mundua Hari esker salba dadin” eta baita “gizaki oro salba dadila eta egiaren ezagutzara irits dadila” ere. Arrazoia: “Hainbeste maitatu zuen Jainkoak mundua bere Seme bakarra eman zuela“. Jesusen maitasun hori muturreraino iristen da senidetasuna posible egiteagatik eta gurutzean hilez hura defendatzeagatik. Nola iritsi gara ulermen horretara? Kristau elkarteak hauxe dio: “Jaungoikoa ez du inork inoiz ikusi, bere Seme bakarrak eman digu ezagutzera.”
Eta zein da Hirutasunak, Aita-Semeak eta Espiritu Santuak gurekin duten harremana? Jainko Bat eta Hirukoitz, eusten eta zaintzen gaituen Norbait da: “Jainkoarengan bizi gara, mugitzen eta gara” esaten digu san Pablok. Eta, era berean, etengabe gu muturreraino maitatzen gaituen norbait da: “Nork aldenduko gaitu Jainkoaren maitasunetik?” Bere Eskuetan gaitu beti, ez bada guk alde egin nahi dugula eta gure bizitza egin Harekiko eta Hark maite duen guztiarekiko harremana hautsiz.
2. Otoitzean hasten gara – ISILTASUNA EGITEN DUGU.
Kokaeraren bila gabiltza… ez oso artega ez oso eroso. Oinpeak zoruaren arrimuan. Sorbalda zuzen.
– Eta arnasa hartzen dugu behin baino gehiagotan arnasgora sakonak eginez. Arnasketak (itotzen gaituzten) pentsamenduetatik irteten laguntzen digu eta orainaldian zentratzen gaitu. Arnasketak bizi-erritmoarekin ko- nektatzen laguntzen digu. Bizirik mantentzen gaituena da. Arnasa hartzen jarraitzen dugu eta lasaituz goaz. Gure kezketatik distantzia hartzen dugu.
– Arnasa hartzean, gure barneko gune horretara sartzen gara, non bakean aurkitzen garen, non geure burua-rekin topo egiten dugun… eta bertan bizi eta gainditzen gaituen Ongiarekin ere topo egiten dugun, gure Bizi Iturriarekin. Gure isiltasun-gunea aurkituz goaz. Arnasa hartzen jarraitzen dugu. Isiltasuna ez da zaratarik eza, egorik (nirik) eza baizik.
Testua kontenplatzera pasa baino lehen, bi jarrera hauek prestatzen ditugu: konfiantza (ni eramaten uzten diot Jaunari, Bere eskuetan jartzen naizela) eta jarduna edo dedikazioa.
3. IKUSI, ENTZUN, TESTUA DASTATU. Nik AURKEZTU DUT (ESCENA BERRIKUSTEN DUT). IKUSI, ENTZUN, GUSTATU…
OHARRA: Eten puntuak gelditzeko eta behatzeko (gustatzeko eta sentitzeko) lekua izan daitezela.
Igandero bezala, Joan ebanjelaria eta Asia Txikiko bere elkarteko pertsona talde batekin kokatzen gara, Jesusen jarraipenean elkarte bizitza partekatzen jarraitzeko. Eta oraingoan galdera hau sortzen da: “Nor zen Jainkoa, Yahve, Jesusentzat?” Eta Joanek: “Bai, hori zen bere haur-bizipena, berarekin hazi zen bere herriaren fedean. Baina denbora pasa ahala helduz joan zen. Eta Nazaretetik irten zenerako, Joanen bataioaren ondoren, “Abbaz” hitz egiten hasi zen. Dastatu egiten dut unea.
Nazareteko sinagogan bere misioa iragarri zuenez geroztik, Espirituak bizi zuen Jesus aurkitu genuen: “Jaunaren Espiritua nire gainean, gantzutu nauelako. Behartsuei berri ona ematera bidali nau, itsuei ikusmena ematera, gatibuei eta zapalduei askatasuna ematera, eta Jaunaren grazia-urtea iragartzera“. Gainera, testua “Gure Jainkoaren Mendeku Eguna” aipatu gabe amaitzen da, eta bere Jainkoa doakotasuna besterik ez dela aurkitzen dugu, eta horregatik gizartean ekarpen oso berritzaileak ditu: larunbatean sendatu egiten du, Tenplua guztientzako lekua da, garai mesianikoetan izango zen bezala… Arreta handiz entzuten dut, testu hauek neure eginez.
Eta Joanek aurrera egiten du: Jesus Aitari oso lotua bizi zela ikusten genuen. Hauxe esaten zigun: “Aita eta biok bat gara” eta “Semeak ez du bere kontura ezer egiten, baizik eta Aitari egiten ikusten duena egiten du Berak “. Eta horrela beste gauza asko. Horregatik, Jainkoak Aitarekin, Semearekin eta Espirituarekin zerikusia duela topatzen ari ginen, eta Joanek eta elkarteak Jesusen bizitzatik aurkituz doazena dastatzen ari gara. Denbora hartzen dugu.
4.-JESUS ETA BIOK.
Berarekin izandako azken afarian, esperientzia izan genuen, berarekin munduan bizi izan ziren beretarrak maitatu ondoren, “azkeneraino maitatu gintuela“. Afariko une batean oinak garbitu zizkigun eta hau esan zigun: “Egin ezazue gauza bera zuek“. Gainera, hauxe ziurtatu zigun: “Ez zaituztet bakarrik utziko, Defendatzaile bat bidaliko dizuet, Egiaren Espiritua“. Eta jarraitutasuna dastatu genuen, beldur baikinen zorigaiztoko zerbait gertatuko zela. Gogoratzeko oroimen eskertua egiten dugu.
Eta berpiztua presente egin zitzaigunean eta gure baitan bere Bizitza berbera, bere indarra, guk eta beste hainbat pertsonak sentitu genituenean, Abba Jesusen Jainkoa zela pentsatzen hasi ginen. Baina Jainkoak Jesus bizirik mantentzen badu, berarekin harreman bakarra duelako da –“Aita eta biok bat gara“– eta bere Bizitzak gugan bizirik jarraitzen badu, “azken afarian aipatu zigun Defendatzailea gugan bizi dela” esan nahi du. Dastatu egiten dugu Jainko Anitz eta Bat hori.
Joanek jarraitzen du: Jesusek Abba ezagutzera eman zigun: “Jainkoa ez du inork inoiz ikusi, bere Seme bakarrak ezagutzera eman digu.” Eta Jesus gurekin horrela izan bazen, Aita horrelakoa zelako da: “Hainbeste maitatu zuen Jainkoak mundua bere Seme bakarra eman zuela.” “Jainkoak ez zuen bere Semea mundura bidali mundua kondenatzeko, mundua Haren bidez salba dadin baizik“. Gainera, ez da guregandik kanpoko Norbait, baizik eta “Jainkoarengan bizi gara, mugitzen eta existitzen” esaten digu san Pablok. Horrela Jainkoaren giro horretan bizi gara, hirutasunezko maitasunaren itsaso horretan, arnasten dugun haizea bere maitasunezko Ruah da. Eta guzti hau dastatzeko eta eskertzeko denbora hartzen dugu.
5.-Eta otoitza bukatzen ari gara Jesusekin SOLASean.
Otoitzean bizi izandakoa jasotzen dut. Gehien iritsi edo sartu zaidana kontatzen diot, … niretzat zela ematen zuena… gehien identifikatu naizen hura: testu bat, hitz bat, irudi bat… Eta zerbait eskatzen diot… edo eskerrak ematen dizkiot… agur keinu batez (eskuak elkartuz), esker ona (nire eskuak irekiz) edo onarpena adieraziz (gurutzearen seinaleaz), eta berriro itzultzen naiz leku honetara: oinak askatzen ditut, eskuak irekitzen ditut, begiak ere bai… Eta bizi izandakoa idazten amaitzen dut, nire bizitzan tinkatzen lagun diezadan.
