Jn 6, 51-58
0. TESTUA
Jesusek esan zuen:
«Ni naiz zerutik jaitsitako ogi bizia. Ogi honetatik jaten duena betiko biziko da, eta nik emango dudan ogia nire haragia da, munduaren Bizirako».
Juduek elkarren artean eztabaidatzen zuten, esanez:
«Nola eman diezaguke gizon honek bere haragia jateko?».
Jesusek erantzun zien:
«Benetan diotsuet, gizonaren Semearen haragia jaten ez baduzue eta haren odola edaten ez baduzue, ez duzuela Bizirik izango zuekin. Nire haragia jaten eta nire odola edaten duenak betiko Bizitza du, eta nik piztuko dut azken egunean. Nire haragia benetako janaria baita eta nire odola benetako edaria. Nire haragia jaten eta nire odola edaten duena niregan bizi da eta ni harengan. Bizirik dagoen Aitak bidali nauen bezala, eta ni Aitari esker bizi naizen bezala, halaxe, niregandik jaten duena ere niregatik biziko da. Hau da zerutik jaitsitako ogia; ez zuen gurasoek jandakoa bezalakoa, haiek hil egin baitziren. Ogi honetatik jaten duena betiko biziko da».
1-TESTUAren AZALPENA
Joanen ebanjelioko 6. kapitulua da. Joanen elkarteak eukaristia ulertzeko duen modua da. Kapitulu hau ogien zeinuarekin hasten da: nola elikatu herriaren bizitza? Gogora dezagun erromatarrek inbaditutako Israelen gaudela. Galilear askoren erantzuna erromatarrak botatzea da, eta horrela tenpluaren profanazioa saihestuko lukete, han arrano inperiala jarri nahi izan zutenean, bai eta zerga gehiegizkoak ere, horiek gabe duintasun handiagoz elikatu ahal izango bailukete beren burua. Hau zen Jesusekin zegoen jendearen erantzunik ohikoena, eta horien artean zelote asko zeuden.
Herriaren bizitza elikatzeko Jesusen erantzuna ogien zeinua da: janaria guztien artean banatuz (5000 pertsona inguru). Guztien artean konfiantza sorraraziz. Bera izan zen guztiek jatea eta sobera geratzea ahalbidetu zuena, Bera eta bere ikasleak zeukatena banatzen hasi zirelako eta gainerakoek haien adibideari jarraitu ziotelako. Bada, orain beste urrats bat eman du: Nire Gorputza jatera eta nire odola edatera ematen dut. Ogi zatitua eta odol isuria munduaren bizitzaren alde. “Nire gorputza benetako janaria da, eta nire odola benetako edaria”. Daukana bakarrik ez, nor den ematen du.
Eta guk gauza bera egiteko deia: Berarekin bat egitea. “Nire gorputza jaten eta nire odola edaten duenak betiko bizitza du”, nire Bizitza du. Eta Berarekin lotuta (gure gorputzaren eta gure odolaren ematean) bizitza sortzen dugu. Hala ere, giro hartan Jesusek jarraitzaile asko eta mugimendu zelotea ere desengainatu zituen bere jarrera ez-biolentoagatik. Gaur egun, herrialdeez eta haien aberastasunez jabetu nahi dutenak gogoratzen ditugu, eta horretarako hortzetaraino armatzen dira eta pertsonak eta herriak suntsitzen dituzten erabat bidegabeak diren gerrak antolatzen dituzte, genozidio eta gizateriaren aurkako krimenen mailetaraino. Egoera honetan, eukaristia ospatzeak esan nahi du gure bizitza ematearen alde sinesten eta apustu egiten jarraitzen dugula, ogi zatitu eta odol isuri munduaren bizitzaren alde.
2. Otoitzean hasten gara – ISILTASUNA EGITEN DUGU.
Kokaeraren bila gabiltza… ez oso artega ez oso eroso. Oinpeak zoruaren arrimuan. Sorbalda zuzen.
– Eta arnasa hartzen dugu behin baino gehiagotan arnasgora sakonak eginez. Arnasketak (itotzen gaituzten) pentsamenduetatik irteten laguntzen digu eta orainaldian zentratzen gaitu. Arnasketak bizi-erritmoarekin ko- nektatzen laguntzen digu. Bizirik mantentzen gaituena da. Arnasa hartzen jarraitzen dugu eta lasaituz goaz. Gure kezketatik distantzia hartzen dugu.
– Arnasa hartzean, gure barneko gune horretara sartzen gara, non bakean aurkitzen garen, non geure burua-rekin topo egiten dugun… eta bertan bizi eta gainditzen gaituen Ongiarekin ere topo egiten dugun, gure Bizi Iturriarekin. Gure isiltasun-gunea aurkituz goaz. Arnasa hartzen jarraitzen dugu. Isiltasuna ez da zaratarik eza, egorik (nirik) eza baizik.
Testua kontenplatzera pasa baino lehen, bi jarrera hauek prestatzen ditugu: konfiantza (ni eramaten uzten diot Jaunari, Bere eskuetan jartzen naizela) eta jarduna edo dedikazioa.
3. IKUSI, ENTZUN, TESTUA DASTATU. Nik AURKEZTU DUT (ESCENA BERRIKUSTEN DUT). IKUSI, ENTZUN, GUSTATU…
OHARRA: Eten puntuak gelditzeko eta behatzeko (gustatzeko eta sentitzeko) lekua izan daitezela.
Jesus eta Hamabiekin kokatzen naiz, Kafarnaumgo sinagogan, Jesusek hitz erradikal horiek esaten dituenean: “nire haragia jaten ez baduzue eta haren odola edaten ez baduzue ez duzue bizirik izango zuekin, hau da, horrela bakarrik iristen da Jainkoaren salbazioa, bizitza emanez eta nire bizitza emanez”… Jesusek partekatzen hasi da, ogien ugaltzean eta guztien artean konfiantza sorraraziz, eta jendea horretaz jabetu zen… Orain beste urrats bat eman du, norbera ematea… Jesusen proposamenaren erradikaltasuna ikusten dut Jainkoaren salbazioa, guztientzako Bizitza, posible egiteko… Nire denbora hartzen dut…
Berarekin eta Hamabiekin jarraitzen dut jendetza haren erdian, bere mezua karraskan egiten hasten zaiena… Jesusek ez du proposatzen bakarrik duzuna partekatzea, norbera ematea baizik: “Ni naiz zerutik jaitsitako ogi bizia. Ogi honetatik jaten duena betiko biziko da, eta nik emango dudan ogia nire haragia da, munduaren Bizirako”… Hau da, bere bizitza mundu honentzako elikagaia dela, bere pertsona oso-osorik ingurukoentzat bizitza-elikagai gisa emateko dela… Horrek dakar salbazioa… Bere proposamena dastatzen dut…
Ogiaren partekatzearekin ogien ugaltzean jarraitu zioten jendea, gogotsu geratu ziren Berarekin eta partekatzearen esperientziarekin eta horrela salbazioa bizitzearekin… Baina orain proposatzen duena: “ogi honetatik jaten duena”, hau da, Jesusekin bat eginda bere bizitza ematean doana, baina hori beste gauza bat da… Jendeak badaki erromatarrek inbaditu dituztela eta, beraz, askorentzat salbazioa inbaditzailea kanporatzean datza. Horrek borroka bortitzean sartzea dakar… Baina Jesusek ogia partekatzea proposatzen du, funtsezko jarrera duen borroka ez-bortitza: bizitza ematea, inori ez kentzea… Beldurra hartzen hasten naiz… Nire denbora hartzen dut…
4.-JESUS ETA BIOK.
Jesusi entzuten diot Kafarnaumgo sinagogan, Berandik eta Hamabiengandik gertu nago eta deskubritzen dut Jesusek niretzat ere baduela hitz bat eta esaten dit, arretaz begiratuz: “nire haragia jaten ez baduzu eta nire odola edaten ez baduzu ez duzu Bizirik zuregan… Ni bere egiten ez nauenak, ez du bizirik beregan”… Pentsati geratzen naiz eta nire buruari galdetzen diot, zer puntutaraino egin nahi dudan bat Jesusekin, Bera bezala bizitzeko, bere Espirituan, bere uhinean, historian bere presentziaren seinale bizi izateko… Nire denbora hartzen dut hausnartzeko…
Bestalde, mundu honi ere begiratzen diot, non “armak legez kanpoko merkataritzan saltzen diren, heriotzaren merkatariak aberasten dituena” (Aitak Santuak dioen bezala) eta indarra dutelako beren interesen arabera gerrak antolatzen dituztenei begiratzen diet, hainbeste errugabe hilez… bizikidetza… eta eukaristia-fraternitatea haututsiz… Eta Jesusi galdetzen diot: “nola bizi eukaristia gizateria odoltsu honetan, nola eutsi Zurekin bat eginda bizitza emateko jarrerei?… Eskatzen dut…
Jesusek erantzuten dit: “ez zaude bakarrik eukaristia errealitate bihurtzeko misio honetan. Askorekin zaude, begira hainbeste eta hainbeste bakearen alde lanean bitartekaritzetan, hainbat pertsona zaurgarri zaintzen, inork basakeriarik egin ez dezan eta ezkutuan gera ez daitezen informatzen dutenak, genozidioen eta gizateriaren aurkako krimenen aurrean nazioarteko justiziarekin euste-hesi bat jartzen dutenak… Erreparatu Elizari, armada ez duen eta bakearen aldeko lanean errespetatua eta entzuna den Aita Santuari berari… eta hainbeste eta hainberteri Jainkoari otoitzak goratzen dizkioten bitartean eukaristian bizitakoa egiaz ospatzen duten bitartean… Hainbeste pertsona dastatzen ditut bide eukaristikoan…
5.-Eta otoitza bukatzen ari gara Jesusekin SOLASean.
Otoitzean bizi izandakoa jasotzen dut. Gehien iritsi edo sartu zaidana kontatzen diot, … niretzat zela ematen zuena… gehien identifikatu naizen hura: testu bat, hitz bat, irudi bat… Eta zerbait eskatzen diot… edo eskerrak ematen dizkiot… agur keinu batez (eskuak elkartuz), esker ona (nire eskuak irekiz) edo onarpena adieraziz (gurutzearen seinaleaz), eta berriro itzultzen naiz leku honetara: oinak askatzen ditut, eskuak irekitzen ditut, begiak ere bai… Eta bizi izandakoa idazten amaitzen dut, nire bizitzan tinkatzen lagun diezadan.
