Mt 2, 13-15;19-23
0. TESTUA
Jakintsuek alde egin ondoren, Jaunaren aingerua agertu zitzaion ametsetan Joseri eta esan zion:
«Jaiki, hartu haurra eta ama, eta zoaz ihesi Egiptora. Egon han nik esan arte, haurraren bila ibiliko baita Herodes, hilarazteko».
Hartu zituen, beraz, Josek haurra eta ama gauez, eta Egiptora alde egin zuen. Han bizi izan zen, Herodes hil arte. Horrela, Jaunak profetaren bidez esana bete zen: «Egiptotik etortzeko dei egin nion neure semeari.» (Os 11,1).
Herodes hil ondoren, Joseri Jaunaren aingerua agertu zitzaion ametsetan Egipton, eta esan zion:
«Jaiki, hartu haurra eta ama, eta zoaz Israelera, hilak baitira haurra hil nahian zebiltzanak».
Hartu zituen Josek haurra eta ama, eta Israelera joan zen. Baina jakin zuen Herodesen ordez honen seme Arkelao zegoela Judean errege, eta beldurra sartu zitzaion hara joateko. Eta, ametsetan adierazi zitzaiolarik, Galileara jo zuen, eta Nazaret izeneko herrian jarri zen bizitzen; horrela bete zen Jainkoak profeten bidez esana: «Nazaretarra esango diote».
1-TESTUAren IRUZKIN BAT
Egitan, Mateo Moisesen bizitzan oinarritzen da, familia santuak Egiptora egindako ihesaren eszena hau kontatzeko. Moisesek herria Egipton esklabotzatik askatu zuen bezala, horrela benetako askapena eta salbazioa Jesusen pertsonarengan gertatzen da, hau da, Moises berriarengan, Egiptotik. Hain zuzen ere, Jesus izenak “Salbatzailea” esan nahi du, edo hobeto esanda, “Jainkoak salbatzen du”.
Moisesek bizitza mirariz salbatzen duen bezalaxe, Jesusek ere berea salbatzen du Herodesen eskutik. Hau krudelkeriaren prototipoa izan zen. Haur Errugabeen martirioaren kontakizunak, Jesusen ihesaren erdian jarria, Itun Zaharrean agertzen diren genozidioak aipatzen ditu, Egipton jaio berri diren israeldar haurrenak bezala (Ir 1,16). Baina, gainera, kristau errugabeak ordezkatzen ditu, ebanjelioa idatzi zenean Jesusen kausagatik jazarriak. Gaur egungo genozidioak eta gaur ezin konta ahala martiri, Latinoamerikan, Afrikan, Asian, etab.
Familia Santuak egiten du denetan Jaungoikoaren nahia, Jesusen kausak sortzen dizkion zailtasunak gogo onez eramanez, umea salbatzeko Egiptora ihes egin behar dutelarik. Familia Santuaren jaia duela gutxi sortu zen familiari laguntzeko. Arnas injekzio bat da, ebanjelioaren arabera bizitzeagatik zailtasunak dituzten familientzat. Familian bizi izan zuen Jesusek bere bizitzaren zatirik handiena. Familia oro sakratua da, Jainkoaren zerbait baitago bertan. Jainkoa komunio-dinamismoa bada, familia dinamismo hori garatuz eraikitzen da.
2. Otoitzean hasten gara – ISILTASUNA EGITEN DUGU.
Kokaeraren bila gabiltza… ez oso artega ez oso eroso. Oinpeak zoruaren arrimuan. Sorbalda zuzen.
– Eta arnasa hartzen dugu behin baino gehiagotan arnasgora sakonak eginez. Arnasketak (itotzen gaituzten) pentsamenduetatik irteten laguntzen digu eta orainaldian zentratzen gaitu. Arnasketak bizi-erritmoarekin ko- nektatzen laguntzen digu. Bizirik mantentzen gaituena da. Arnasa hartzen jarraitzen dugu eta lasaituz goaz. Gure kezketatik distantzia hartzen dugu.
– Arnasa hartzean, gure barneko gune horretara sartzen gara, non bakean aurkitzen garen, non geure burua-rekin topo egiten dugun… eta bertan bizi eta gainditzen gaituen Ongiarekin ere topo egiten dugun, gure Bizi Iturriarekin. Gure isiltasun-gunea aurkituz goaz. Arnasa hartzen jarraitzen dugu. Isiltasuna ez da zaratarik eza, egorik (nirik) eza baizik.
Testua kontenplatzera pasa baino lehen, bi jarrera hauek prestatzen ditugu: konfiantza (ni eramaten uzten diot Jaunari, Bere eskuetan jartzen naizela) eta jarduna edo dedikazioa.
3. IKUSI, ENTZUN, TESTUA DASTATU. Nik AURKEZTU DUT (ESCENA BERRIKUSTEN DUT). IKUSI, ENTZUN, GUSTATU…
OHARRA: Eten puntuak gelditzeko eta behatzeko (gustatzeko eta sentitzeko) lekua izan daitezela.
Joserekin nago, Magoek Jose, Maria eta Jesus mutikoa agurtu ondoren… urrutikoen onezpenaren pozezko gertaera bat… Eta esaten dit: “Jesusek pertsona garrantzitsua izan behar du txikitatik horrelako bisitak izan ditzan… garrantzitsua da guk ondo zaintzea”… eta pentsamendu horiekin Maria eta haurra laztantzen ditu eta atseden hartzera joaten da… Eskertzen ikasten dut.
Oso egunsentian Jose esna sumatzen dut… galdetzen diot eta kontatzen dit: “Jaunaren aingerua ametsetan agertu zitzaidan eta esan zidan: Jaiki, hartu haurra eta bere ama eta ihes egin Egiptora; geratu han beste abisu bat eman arte, Herodes haurraren bila joango baita hiltzeko”. Oso kezkatuta sumatzen dut… Mariari deitzen dio… Duten arriskuaren jakitun egiten du eta plan bat pentsatzen hasten dira… laguntzen diet eta nire denbora hartzen dut larritasun hori partekatzeko…
Joserekin Egipton kokatzen naiz, hizkuntza berrian… non bizi, nola lan egin, inor ezagunik ez, bere jaioterritik kanpo, berea baino askoz garatuagoa den herrialde batean, hiri handiekin, aukera gehiagorekin, baina baita arrisku gehiagorekin ere… Proba-denbora… o irregularrarena… pertsona atzerritarraren ezaugarriekin… eta ni beraiekin, beste bat bezala laguntzen dut, bertakoek beheragoko mailan begiratua izaten ikasten dut… eta familia santuarekin ikasten dut atzerritar izaten…
4.-JESUS ETA BIOK.
Jose laguntzen jarraitzen dut… Herodesen heriotzaren albisteak Egiptora iritsi dira… Josek urte batzuk daramatza eta lan bat lortu du bere esku trebeen gaitasunarekin… Migratu zuten familia juduekin harremanetan bizi dira… Bizitza nahiko bideratuta dauka… baina berriro ere Josek kontatzen didan amets bat gertatzen zaio: “Hau niretzat zihoala entzun dut “Altxa zaitez, hartu haurra eta bere ama eta itzul zaitez Israelera; haurra akabatu nahi zutenak hil dira””… Jose prest dago bizitzako Jainkoari entzuten jarraitzeko eta ikasten dut…
Kontua da astebetean lanetik eta bizilagunetatik agur esaten joaten dela… tresnak eta gauzak biltzen ditu… eta asteko lehen egunean, igandean, buelta hasten da. Nik laguntzen ditut… Bada emozioa bere lurraldera itzultzeagatik, bidaia-denbora luzea eta familia, bizilagunak eta egoera oro nola aurkitzen dituzten ikusi nahi izatea… beraz, zenbait gau bidean igaro ondoren, Nazarethera sartzen dira… Joseri entzuten diot: “gure arbasoen lur bedeinkatua”… eta disponibilitateak gidatzen duen abenturatik ikasten dut. Nire denbora hartzen dut…
Jainkoari eskatzen diot Joserekin batera “gaur egungo familiek gauza guztietan egin ahal izan dezagun, Jainkoaren gogoa, nahia; Jesusen kausak dakarzkigun zailtasunak gogo onez eramanez” Eta Joseri eskatzen diot “zure familiaren antza izango duten familiak osa ditzagun… gure familiak toki sakratuak izan daitezela: disponibilitatean, barkamenenean… ez profana ditzagun gure kontsumo grinekin, gutiziazko bizitzarekin, bakoitzak bere bizitza egitea, teilatu berean biziz, baina ez partekatzeko ezer, ez seme-alabekin arduratzeko, ez komunikatzeko”… Nahiago nuke familiak bizi-eskolak izan gaitezela…
5. Eta otoitza bukatzen ari gara Jesusekin SOLASean.
Otoitzean bizi izandakoa jasotzen dut. Gehien iritsi edo sartu zaidana kontatzen diot, … niretzat zela ematen zuena… gehien identifikatu naizen hura: testu bat, hitz bat, irudi bat… Eta zerbait eskatzen diot… edo eskerrak ematen dizkiot… agur keinu batez (eskuak elkartuz), esker ona (nire eskuak irekiz) edo onarpena adieraziz (gurutzearen seinaleaz), eta berriro itzultzen naiz leku honetara: oinak askatzen ditut, eskuak irekitzen ditut, begiak ere bai… Eta bizi izandakoa idazten amaitzen dut, nire bizitzan tinkatzen lagun diezadan.
