Jainko Bat eta Hirukoitz, eusten eta zaintzen gaituen Norbait da: “Jainkoarengan bizi gara, mugitzen eta gara” esaten digu san Pablok. Eta, era berean, etengabe gu muturreraino maitatzen gaituen norbait da: “Nork aldenduko gaitu Jainkoaren maitasunetik?” Bere Eskuetan gaitu beti, ez bada guk alde egin nahi dugula eta gure bizitza egin Harekiko eta Hark maite duen guztiarekiko harremana hautsiz.
Dena galduta zegoenean…
Horrela nire barrenetik sumatzen dut “Hartzazu Espiritu Santua, barka ezazu nik barkatzen dizudan bezala.” Gogoan dut, barkamenik gabe, gure arteko harremanetarako ez dagoela etorkizunik. Eta nire bizitzako misioa hau dela sentituz noa. Eta beldurra desagertu egiten zait. Nire zerua distiratsu geratu izan balitz bezala da, eta bizitzara jaurtitzen nau barkatzera.
Kontsolamendutik misiora
Eta horrela gertatzen denean, har dezaten zeinu batez (bataioaren “uraz”) beren adiskidetasuna zigilatzeko erabakia, ibaiaren alde batetik (euren onurarako bizitzetik) beste aldera (Jesusen senidetasun Espirituan bizitzera) igarotzea. Eta pasatze horretan, urarekin ere “busti” egiten zara, erabaki egiten du, konpromisoa hartu. Eta hazten jarraitzeko pertsona talde bat oparitzen zaio: Eliza…
Ez zaituztet umezurtz utziko
Jesusek gu errealitatetik abiatzea nahi du: “Maitasun-agindu hau mundu honetan bizitzera deitua zaude, ”askotan” Espiritua hartu ezin duen munduan, ikusten ez duelako eta ezagutzen ez duelako, “bere interesen, gozamenaren, egitekoen menpe dagoelako”.