Mt 28, 16-20

0. TESTUA
Hamaika ikasleak Galileara joan ziren, Jesusek aurrez agindu zien mendira. Hura ikusi zutenean, ahuzpez agur egin zioten; batzuk, ordea, zalantzan zeuden. Eta Jesusek, hurbildurik, honela hitzegin zien:
“Aginpide oso-osoa eman zait Niri zeru-lurretan. Zoazte eta egin ikasleak herrialde guztietatik; bataia itzazue Aitaren eta Semearen eta Espiritu Santuaren izenean, eta erakutsi haiei, Nik agindu dizuedan guztia betetzen. Begira, Ni zuekin nauzue egunero, munduaren azken egunera arte.”
1-KOKAPENA. Testuaren azalpen laburra
Testu hau honela uler daiteke: berpiztutakoaren bizipen pertsonal eta komunitarioen, fundazionalen epealdi bat ixtea eta beste misio-epealdi batera igarotzea. Jesus bera ezagutu zutenei, gurutziltzatuak beste modu batean (Espiriturengan) Bizirik jarraitzen duela sumatzeko aukera eman zitzaien, eta euren bizitzan hala sumatzen dute, eta Bizia, Jesusen Espiritua barnean dutela nabaritzen dute. Zera gogoratzen dugu, “Jainkoaren Espiritua nire gainean, gantzutu nauelako behartsuei berri ona iragartzera bidali nauelako. “Espiritu horrek barnean dute. Igokundea: Jesus “Aitaren eskuinera” doa, hau da, bere Osotasun betera Jainkoarengan. Eta gu bere urratsak jarraitzera istorio honetan, misio honetan.
Jesusek hau esaten die: “Egunero nago zuekin, mundua amaitu arte“. Sasoi berri honetan, garai berri honetan ez zarete bakarrik egongo, lagunduak baizik. Eta orain, zer egingo dugu? Bizi izandakoa beste batzuei iragarri. “Zoazte mundu guztira eta egin nire ikasleak“, alegia, jarri pertsonak Jesusekin harremanetan, pertsonalki aukera Haren alde egin dezaten. Eta zeinu batez zigila dezaten: Bataioaren zeinuaz. Eta horrela bizitza berri bat hasten dute, Aitari sagaratuak dira, dena jaiotzen den Iturriari, Semeari, Biziaren ereduari, eta Espiritu Santuari, zeinaren uhinean ibiltzen garen. “Haiei irakatsiz agindu dizuedana betetzen “: Mateorenean, agindua, irakaspen nagusia, Zoriontasunak dira.
Nola prestatzen du Jesusek pauso hori? Hamaikak mendi batean (Mateorentzat Zoriontasunen mendian, antzaldaketaren mendian) biltzen ditu. Eta mendi berri batean gurekin zerikusirik duen zerbait gertatzen da: “gurtu egin zuten, batzuk zalantzan egon arren“. Nola izan dezakete zalantzarik berpiztua denbora horretan sumatu badute, duela egun batzuk, esan dezakegu, bizirik ikusi badute? Hauxe erantzuna: konfiantza egunero eraberritzen delako: bizipen handiek markatu egiten dute, baina ez dira behin betiko. Berpiztuarenak ere ez du zehazten ematearen erantzuna. Eta guk? Egunero berritzen dugu erantzuna, egunero konektatzen gara gure bizi-iturriarekin, eta hari lotzen gatzaizkio.
2. Otoitzean hasten gara – ISILTASUNA EGITEN DUGU.
Kokaeraren bila gabiltza… ez oso artega ez oso eroso. Oinpeak zoruaren arrimuan. Sorbalda zuzen.
– Eta arnasa hartzen dugu behin baino gehiagotan arnasgora sakonak eginez. Arnasketak (itotzen gaituzten) pentsamenduetatik irteten laguntzen digu eta orainaldian zentratzen gaitu. Arnasketak bizi-erritmoarekin ko- nektatzen laguntzen digu. Bizirik mantentzen gaituena da. Arnasa hartzen jarraitzen dugu eta lasaituz goaz. Gure kezketatik distantzia hartzen dugu.
– Arnasa hartzean, gure barneko gune horretara sartzen gara, non bakean aurkitzen garen, non geure burua-rekin topo egiten dugun… eta bertan bizi eta gainditzen gaituen Ongiarekin ere topo egiten dugun, gure Bizi Iturriarekin. Gure isiltasun-gunea aurkituz goaz. Arnasa hartzen jarraitzen dugu. Isiltasuna ez da zaratarik eza, egorik (nirik) eza baizik.
Testua kontenplatzera pasa baino lehen, bi jarrera hauek prestatzen ditugu: konfiantza (ni eramaten uzten diot Jaunari, Bere eskuetan jartzen naizela) eta jarduna edo dedikazioa.
3. IKUSI, ENTZUN, TESTUA DASTATU. Nik AURKEZTU DUT (ESCENA BERRIKUSTEN DUT). IKUSI, ENTZUN, GUSTATU…
OHARRA: Eten puntuak gelditzeko eta behatzeko (gustatzeko eta sentitzeko) lekua izan daitezela.
Kokatu egiten naiz, testuan sartzen, bizi dezadan baita, gaur nik suma dezadan. Jesusek eta Hamaikak mendian bizi duten egoeraz errespetuz bat egiten dut, hau da, zoriontasunak eta itxuraldatzea bezalako une handien agertokia den egoeraz. Bertan banengo bezala egiten dut. Arretaz behatzen dut gurtzen dutenean, eta beren bizitzen Absolutua bezala sentitzen dute, baina izugarri harritzen naiz batzuek duda egiten dutenean. Nola izan daiteke, galdetzen diot neure buruari, berpiztuaren bizipenak bizi izan dituztenean? Antzeko gauzak gertatzen zaizkidala/zaizkigula ohartzen naiz. Denbora hartzen dut.
Jesusen hitzak entzuten ditut: “Agintaritza osoa eman zait-zoazte eta egin itzazue nire ikasleak – bataia itzazue – irakats iezaiezue – zuekin egongo naiz“. Dastatu egiten dut, laket dut gertaldia. Denbora hartzen dut. Jesusek talde hartan sortzen duen konfiantza- eta adore-usaina jasotzen dut. Presarik gabe, gertaldia berrikusten dut nire oroimenean graba dadin.
Jarrerak begiratzen ditut: Jesusek Hamaikak deitzen ditu, bildu egiten ditu eta bidali misio batekin: “egin itzazue ikasleak, hau da, jar itzazue pertsonak Jesusekin harremanetan, Nirekin eta Aitarekin batera, haien salbamena sumatu ahal izan dezaten, haien hurbiltasuna sentitu eta beretarrena izateko erabakia har dezaten nire adiskideak, eta beren bizitza Jainkoaren erregetzara bidera dezaten. Egin itzazue posible zoriontasunak zuen istorioan“. Bere Biziaren eta bere senidetasun-mezuaren lekuko ona izan nahi dut. Denbora hartzen dut.
4.-JESUS ETA BIOK.
Jesusekin eta Hamaikekin jarraitzen dut mendian eta Jesusek berak bere lekua nirekin izan nahi duela ohartzen naiz: niregana hurbiltzen da eta maitasunez begiratzen dit, Hamaikei bezala. Berarekin bizitako hainbeste istorio gogoratzen dut. Hauxe esaten diot: “Berriona irakurtzean hain gizatiarra den Jesus izenekoa aurkitzen zaitut, eta Norbait pertsonalarekin konektatu eta bizi dudan zure Espiritua”. Orain nirekin denbora hartzen du ni misioan bidaltzeko. Hau entzuten diot: “Zoaz mundu osora.” Gustura dastatzen dut eta bihotzez eskertzen konfiantza hau.
Eta berari entzuten jarraitzen dut: “Iragarri Berri Ona, Ni zurekin egongo bainaiz egunero munduaren amaiera arte“. Eta galdetu egiten diot: “Nola egingo dut, beren interesak asetzeko gerrak eragiten dituztenek mundua beren indarkeriaz harrapatuta duten garai honetan? Eta okerrenerako eta hoberenerako gai den adimen artifizialaren garai honetan, herriak eta bidezko harremanak babesten dituzten erakundeak ahultzeko garaietan.” Eta Jesusek, “has zaitez, nire Espirituarengan erabakiak hartuz joango zara.”
Jesusi entzuten jarraitzen dut: “Bataia itzazu Aitaren, Semearen eta Espiritu Santuaren izenean!” Eta animatua sentitzen naiz jende ondoan egoten Jesusengan bizia emango dien Iturria aurki dezaten. Eta horrela gertatzen denean, har dezaten zeinu batez (bataioaren “uraz”) beren adiskidetasuna zigilatzeko erabakia, ibaiaren alde batetik (euren onurarako bizitzetik) beste aldera (Jesusen senidetasun Espirituan bizitzera) igarotzea. Eta pasatze horretan, urarekin ere “busti” egiten zara, erabaki egiten du, konpromisoa hartu. Eta hazten jarraitzeko pertsona talde bat oparitzen zaio: Eliza, parrokian irudikatua. Eskertzen dut misioa.
5.- Eta Jesusekin SOLASEAN otoitza amaitzen ari gara.
Otoitzean bizi izandakoa biltzen dut. Gehien iritsi zaidana kontatzen diot, niretzat zena zirudiena, gehien identifikatu naizen hura (testu bat, hitz bat, irudi bat…) Eta zerbait eskatzen diot edo eskerrak ematen agur keinu batez (eskuak elkartuz), esker ona (nire eskuak irekiz) edo onarpena (gurutzearen seinaleaz) adieraziz. Eta bizi izandakoa idazten amaitzen dut, Aitaren eta Semearen eta Espiritu Santuaren izenean. Amen/Hala bedi!

