Poltsarik, zakuturik eta oinetakorik gabe: hau da, gure pertsona, gure hitza, gure bizimodua izango dira ebanjelizatuko duten “tresnak”. San Inaziok esango lukeen bezala: “gakoa, pertsona eta Jainkoa lotzen dituzten tresnak” dira.

Nor naiz zuretzat? Gelditu egiten naiz eta denbora hartzen dut barruan daramadana ateratzen joateko, eta honelako gauzak ateratzen zaizkit: Nire bizitzan etengabe presente dagoen Norbait zara, etengabe nire bila dabilen norbait, artzaina ardi galduaren bila bezala, nire erabakiak egunez egun iradokitzen dituen norbait, nire sufrimenduen ondoan dagoen norbait… Eta gauza gehiago gehitu nezake.

“Ez gara ogia banatzen dugunok, baizik eta banatzen den ogia. Kontua ez da daukaguna ematea, garena ematea baizik. “Munduko bizitzarako ogi zatitua eta odol isuria bizitza posible egiteko.”

Kristau izatea Jainkoaren Errealitate Elkarte-maitasun horren barruan bizitzen sentitzea da, Hark sortua eta hazia sentitzea, Harekin, Maitasun Elkarte horrekin dugun antza aurkitzea. Haurrek gurasoen antza dutenez, gizakiok Jainko-Maitasunaren antza dugu.

Mendekoste zentzua deskubritzen ari naiz: BARKATU. “Bekatuak barkatzen dizkiezuenei barkatuta geratzen zaizkie…” Nire irudimenarekin noa hainbeste biktimarengana hurbilduz, egin dieten kaltea barkatzen saiatzen ari baitira. Eta Jesusi eskatzen diot barkatzeko bere indarretik eman diezaiela.