Eta Jesusek zera gogorarazten dit: “Bizi izan ezazu elkartea, izan ezazu zailtasunak partekatzeko leku bat, non nekaldiak atsedendu, non bizi izandakoa ospatu, eta zaindu ezazu elkartea.”

Berarekiko harremanetan, bere presentzia (Berpiztuaren Espiritua), ez da bitxia gure izatearekin ez zihoan ausardia edo gugan ohikoa ez den gaitzaren aurka borrokatzeko gaitasuna sumatu izana, barkatzeko gaitasuna, gurea ez zena. Izan ere, bere Bizitza gure bizitza izaten hasia da.

“Izan dadila argia, egin dadila argia pertsona hautsiengan” esaten jarraitzen duen Jainkoarekin bat egiten dut, eta pertsona horiengan sorkuntza berri bat hasten dela ohartzen naiz, hainbeste sufritu duten horiengan, beren munduan sartuta daudenengan, bertatik irteteko gaitasunik gabe, entzuteko aukerarik gabe, bake apur bat besterik nahi ez dutelarik…

Jesusengandik hurbil nagoela, dena galtzen ari dela ohartzen naiz: duintasuna, ohorea, zeregina, ospea… baita bere arropak ere. Egoera horretan kendu ezin dioten bakarra maitatzeko eta barkatzeko ahalmena da. Bere Aitari guztiz lotua, konektatua sentitzen dut, eta “zurekin zera ikasi nahi dut, egiazko haurridetasuna bultzatzeko gauza asko galtzeko baliagarri egoten.”