“Gizakia da sakratuena. Gizaki orok –zure lagunak eta zure etsaiak, aurkezgarri denak eta zarpailak, osasuntsuak eta gaixoak, emakume konkortuak eta apustuzaleak… — Jainkoa maite duzun maitasun berarekin maitatua izateko eskubidea du”

Lurrean etzana ikusten hasten dela jabetzen naiz, izaten hasten dela, eta Jesusek itsua bezala ni onartzen nauela ohartzen naiz, baldintzarik gabe, batzuetan neure burua baztertzen dudanean ere. Onarpen honek askeago sentitzera bultzatzen nauela konturatzen naiz, eta gozatu egiten dut Jesusek nigan duen konfiantzaz eta bizitzaren bidetik askatasun handiagoz joateko ematen didan indarraz jabetzen naizenean.

“…zuen artean handi izan nahi duena, besteen zerbitzura egon dadila; eta zuen artean lehena izan nahi duena, guztien esklabo izan dadila “

“Pentsa ezazu gaixotasun bat iristen zaizula eta zure erantzukizunak aurrera eramateko indarrik gabe geratzen zarela, harremanetarako ezgaituta, lanik gabe, izenik gabe. Une horretan, non jarriko zenuke zeure konfiantza?”