Eta bizitza berdintzen gaituen esperientzia horretatik bizi ahal izatea eskatzen dut: Denok gara bekatari, gure akats eta hutsegiteekin, eta denok gaude Jainkoaren barkamenaren beharrean… Eta bizitzen ikasteko eta gizaki bakoitza horrela hartzeko eskatzen diot: hots, doan barkatua. Eta ni ere bai.

Sinestezina da Jainkoak beti gurekin topo egin nahi izatea, nahiz eta abandonatu dugun gizatxar bat bezala sentitzen garen, nahiz eta harroak sentitzen garen, besteak baino gehiago garela uste dugun eta ez dugun geure burua seme-alabatzak hartu nahi besteak bezala… Abbak bere mahaian eseri eta bere familiakoak sentiaraztea nahi du.

Jainkoak beste aukera bat ematen dizu, eman dizkizun guztiez gain: Barneraino sar zaitez zure bizitzaren sakontasunean, ez bizi zure mugikorrarekin surfean egun osoan, geldi zaitez… Har ezazu zure denbora, begira ezazu nora zoazen, zer egiten ari zaren zure bizitzarekin… Sustraitu zure bizitza ebanjelioan. Galdetu zure buruari beti egin aurretik: Hau nahi du Jainkoak nitaz?

Esperientziaren muina gogorarazten jarraitzen du: ENTZUN IEZAIOZUE!… Eta nire bizitzara ekarri eta hauxe galdetzen diot: Zuri entzutea, nahiz eta itxuraz zure misioak porrot egin?; Zuri entzutea, nahiz eta haurridetasunaren aldeko nire apustua gaizki amaitu?; Zuri entzutea, gaitzetsia izan arren? Eta Berak: “Bai, benetan”