Mt 24, 37-44
0. TESTUA
Noeren garaian bezala gertatuko da Gizonaren Semearen etorrerakoan. Uholdearen aurretik, janedanean ziharduen eta ezkondu egiten zen jendea, Noe ontzian sartu zen arte; eta ez ziren konturatu, uholdea iritsi eta denak eraman zituen arte. Gauza bera gertatuko da Gizonaren Semearen etorrerakoan ere. Soroan izango diren bi gizonetatik, bata eraman eta bestea utzi egingo dute; errotan ehotzen ariko diren bi emakumeetatik, bata eraman eta bestea utzi egingo dute.
Zain egon, beraz, ez baitakizue zein egunetan etorriko den zuen Jauna. Gogoan hartu hau: etxeko nagusia, lapurra gaueko zein ordutan etorriko den jakingo balu, zain egongo litzateke eta ez luke etxea zulatzen utziko. Prest egon, bada, zuek ere, gutxien uste duzuen orduan etorriko baita Gizonaren Semea.
1-TESTUAren IRUZKINA
IZ osoa salbazioa noiz iritsiko zain egoteko garaia da. Errealitatea gogorra eta odoltsua da. Horregatik, Isaiasek utopia baten aurrean jartzen gaitu: Jainkoak salba dezala eta gizaki bakoitzaren eta gizateria osoaren betetasuna ekar dezala. Hori Jainkoaren eskuhartze gisa ulertzen zuten, kanpotik, zuzenean, botereduna. Eta horrela salbazioa posible egitea. IBren proposamena, Nazareteko Jesusengan, historia barrutik egindako salbazioa da, gizaki bihurtua “Jainkoa inork ez du inoiz ikusi, Aitaren baitan egon den bere Seme bakarrak ezagutarazi digu”. Jesus bere buruaz hustuz eta Jainkoak bere burua betetzen utziz, bere gizatasuna garatzen du giza Betetasunera iritsiz. Horrela salbatzen du.
Eta betetasun hau bera besteok garatzea nahi du (ez bakarrik kristauek, baizik eta kultura guztietako gizaki guztiek). Abendualdia litzateke kontzientzia hartu Jesus bezala, Jainkoak gurekin bizi nahi Espiritu Santuaren Tenpluak izateko. Horretarako joan gaitezen gutaz, gure interes ziztrinez hustuz, eta gure baitan utziz Jainkoak gure bizitzak bete ditzan, haien baldintzarik gabeko adiskidetasunerako prest egon gaitezen. Justiziazko fruituak emateko. Hori da abendualdiaren entrenamendua.
Gizonaren semea salbatzera dator. Egon prest, ez galdu aukera, ez egon distraituta. Ez gertatzeko Noeren garaian bezala bakoitza berera zihoala. Prest eduki zure barrua. Prest izan ezazu zure sentiberatasun espirituala Jainkoarenera joateko. Era berean, sentsibilitate musikala garatuta duen norbait gai da aldi berean entzuten diren irratien soinuen artean kalitatezko sinfonia musikala bereizteko. Era berean, gure inguruan gertatzen diren egoera sozialetan entzuten ditugun ahotsen artean, gure baitan, Jaungoikoaren ahotsa bereizteko gai gara, Jesusen sentiberatasuna bizi dugulako. Esna egon, Jesusen sentiberatasun espirituala prest izan.
2. Otoitzean hasten gara – ISILTASUNA EGITEN DUGU.
Kokaeraren bila gabiltza… ez oso artega ez oso eroso. Oinpeak zoruaren arrimuan. Sorbalda zuzen.
– Eta arnasa hartzen dugu behin baino gehiagotan arnasgora sakonak eginez. Arnasketak (itotzen gaituzten) pentsamenduetatik irteten laguntzen digu eta orainaldian zentratzen gaitu. Arnasketak bizi-erritmoarekin ko- nektatzen laguntzen digu. Bizirik mantentzen gaituena da. Arnasa hartzen jarraitzen dugu eta lasaituz goaz. Gure kezketatik distantzia hartzen dugu.
– Arnasa hartzean, gure barneko gune horretara sartzen gara, non bakean aurkitzen garen, non geure burua-rekin topo egiten dugun… eta bertan bizi eta gainditzen gaituen Ongiarekin ere topo egiten dugun, gure Bizi Iturriarekin. Gure isiltasun-gunea aurkituz goaz. Arnasa hartzen jarraitzen dugu. Isiltasuna ez da zaratarik eza, egorik (nirik) eza baizik.
Testua kontenplatzera pasa baino lehen, bi jarrera hauek prestatzen ditugu: konfiantza (ni eramaten uzten diot Jaunari, Bere eskuetan jartzen naizela) eta jarduna edo dedikazioa.
3. IKUSI, ENTZUN, TESTUA DASTATU. Nik AURKEZTU DUT (ESCENA BERRIKUSTEN DUT). IKUSI, ENTZUN, GUSTATU…
OHARRA: Eten puntuak gelditzeko eta behatzeko (gustatzeko eta sentitzeko) lekua izan daitezela.
Jesusekin jartzen gara Tenpluan bere ikasleekin eta Hamabiekin… arretaz entzuten diot Jesusi: “Gizonaren Semea datorrenean, Noeren garaian bezala gertatuko da. Uholdearen aurreko egunetan, jendeak jan, edan eta ezkondu egiten ziren, harik eta Noe ontzian sartu eta ezer susmatzen ez zuten arte… hau da, beren garaiko gizarteak markatzen zien bizierritmoan sartuta bizi ziren eta erdipurdiko errutinak zituzten… egoera horrekin identifikatzen naiz… arretaz entzuten dut nire egiteko…
Eta Jesusek jarraitzen du eta arretaz entzuten dut: “eta ez ziren konturatu, uholdea iritsi eta denak eraman zituen arte. Gauza bera gertatuko da Gizonaren Semearen etorrerakoan ere. Soroan izango diren bi gizonetatik, bata eraman eta bestea utzi egingo dute; errotan ehotzen ariko diren bi emakumeetatik, bata eraman eta bestea utzi egingo dute”… Orain, garai honetan, denek ez dute berdin gainditu nahi: batzuek beren bizitza hedonismoz, kapritxoz, negozioz… egitera alde egin dute, eta beste batzuek bizirik jarraitzen dute, ez dute Jesusen Jainkoaren Maitasunaren sentiberatasuna galdu… Nire denbora hartzen dut.
Ikasleei erreparatzen diet: euren artean esaten dute bizirik dirauten horietakoak izan nahi dutela ingurugiro erlijio kontsumistaren olatu uniformatzailearen erdian… entzuten diet: “Jesusena bizi nahi dugu, ez indarkeriagatik, konbentzitzeagaitik baizik, ez obligazioagaitik, baizik eta doakotasunagaitik, jasotakoa emateagatik, ez nire onurarako hartutako gaitasunen garapenagatik, baizik eta denon etxean anaitasunerako jaso ditudan gaitasunengatik”… Jesusen proposamenarekin gozatzen dut, hil ala bizikoa eta arduratsua…
4.-JESUS ETA BIOK.
Jesus orain nigana dator: “Adi egon, zuek ez dakizue zein egunetan etorriko den zuen Jauna”… “Jainkoa beti ari da zuen bizitzara iritsi nahian salbatzeko… baina funtsezkoa da zu prest egotea harrera egiteko…” Eta uste dut eguzkia ateratzen ikusi nahi duzunean bezala dela, nagiak irabazi dio eta oraindik lo dago irteten denean… galdu egiten da mirari hori… Denbora hartzen dut nire prestasuna, disponibilitatea entrenatzeko…
Eta Jesusek jarraitzen du: “Jainkoak etengabe irten nahi du zure bizitzara, argia eman nahi dizu, berotasuna zure barnetik… ez zaitez distraituta egon, ez zaitez egon zure bizi-zentrotik ateratzen zaituzten beste gauza batzuetara… hala nola plazerren irrika, desanimuen desolazioa edo bakardadearen zentzugabekeria Jainkorik gabe, nagikeria… ez zaitez deszentratu, ez zaitez egon zure Bizitzako egoeretan bakarrik… Jainkoa da, Jainkoa dago”… Neure denbora hartzen dut Jainkoa etengabe dagoela dastatzeko…
Eta animatzen jarraitzen du: “Bizi prest, bizi zaitez olinpiadetarako atletak bezala entrenatzen”… eta nik esaten diot: “kontsumo-iragarkietako mezuek sare sozialak, hedabideak, betetzen dituzte”… eta Jesusek: “atletak entrenatzen duen bezala, entrenatu ezazu zure sentiberatasuna esna egoteko, erne irteten den Jainkoari, bizi zaren egoera sozialetan deitzen dizunari… eta horrela erantzun anaitasuna egiteko”… Bere hitzak dastatzen ditut eta sentsibilitate hori irabazten joan nahi dut…
5. Eta otoitza bukatzen ari gara Jesusekin SOLASean.
Otoitzean bizi izandakoa jasotzen dut. Gehien iritsi edo sartu zaidana kontatzen diot, … niretzat zela ematen zuena… gehien identifikatu naizen hura: testu bat, hitz bat, irudi bat… Eta zerbait eskatzen diot… edo eskerrak ematen dizkiot… agur keinu batez (eskuak elkartuz), esker ona (nire eskuak irekiz) edo onarpena adieraziz (gurutzearen seinaleaz), eta berriro itzultzen naiz leku honetara: oinak askatzen ditut, eskuak irekitzen ditut, begiak ere bai… Eta bizi izandakoa idazten amaitzen dut, nire bizitzan tinkatzen lagun diezadan.
