Mt 13, 44-50
0. TESTUA
Jainkoaren erregetzarekin, landan ezkutatua dagoen altxorrarekin bezala gertatzen da. Norbaitek aurkitzen duelarik, berriro ezkutatu egiten du, eta pozaren pozez joan, dituen guztiak saldu eta landa hura erosten du.
Era berean, Jainkoaren erregetzarekin, harribitxi bila dabilen tratulariarekin bezala gertatzen da. Balio handiko bat aurkitzen duenean, joan, bere gauza guztiak saldu eta erosi egiten du.
Jainkoaren erregetzarekin, uretara botatzen den eta mota guztietako arrainak biltzen dituen sarearekin bezala gertatzen da. Betea denean, bazterrera ateratzen dute; gero, eseri eta onak saskira biltzen dituzte eta txarrak kanpora botatzen. Berdin izango da munduaren azkenean: aingeruek etorri eta gaiztoak zintzoen artetik bereiziko dituzte, eta su-labera botako. Negarra eta hortz-karraska izango da han.
1-KOKAPENA – Testuaren azalpen laburra
Mateoren komunitatea jazarpenak ere jasan dituen komunitatea da. Horregatik, bada une bat motibazioak lantzeko: zerk liluratzen nau, bihotza irabazita didana? Jesusenak izaten jarraitu nahi dut? Zergatik? Disponibilitatean (pobrezia espirituala), otzantasunean, jazarpenetan eta bazterketetan oinarritutako bizitzaren aldeko apustua egiten duen kristau talde honek Jainkoa bere Osotasuntzat hartzen du, eta komunitatean bizitzeko aukera ematen die zerekin eta non bizi ez duten hainbat pertsonari.
Horregatik, Mateok Jesusen bi parabola kontatzea aukeratzen du, bere apustua sustraitzen lagunduko dietenak bere atzetik joateko asmoa dutenei. Lehenengo konparazioa altxor batekin da. Landatik doan pertsona bat da, kasualitatez berarekin topo egiten duena. Ez du lapurtzen. Legez lortzeko aukera bakarra landa erostea zen. Eta horretan azken aurrezkia ere erabiltzen du, eta erosi egiten du. Dena inbertitzen du, dena. Norbaitek esaten zuen dena ematearen eta ia dena ematearen arteko aldea amaigabea, infinitua zela. Altxor batek bizitza konpontzeko aukera ematen zuen bezala, Jesusek eta bere Erregetzak Esku Onetan bizitzea eta zailtasunetan eta jazarpenetan bakean bizitzea ahalbidetzen dute
Bigarren alderaketa harribitxi finak bilatzen dituen merkatari batekin egiten da, ez da kasualitatea harribitxi horiek aurkitzea, baizik eta, bilaketa serio eta iraunkor baten ondoren, bilatzen zuena lortzen du. Badira asko bilatu ondoren, zoriontasunak eta Erregetzako Jesus bizitzeko komunitatea aurkitzen dutenak. Eta aurkitzen duenean, bere bizitzan aurreztutako guztia inbertitzen du aurkitu duena lortzeko, eta Erregetzako zoriona eta Benetako Bizitza aurkitu dituela sentitzen du.
2. Otoitzean hasten gara – ISILTASUNA EGITEN DUGU.
Kokaeraren bila gabiltza… ez oso artega ez oso eroso. Oinpeak zoruaren arrimuan. Sorbalda zuzen.
– Eta arnasa hartzen dugu behin baino gehiagotan arnasgora sakonak eginez. Arnasketak (itotzen gaituzten) pentsamenduetatik irteten laguntzen digu eta orainaldian zentratzen gaitu. Arnasketak bizi-erritmoarekin ko- nektatzen laguntzen digu. Bizirik mantentzen gaituena da. Arnasa hartzen jarraitzen dugu eta lasaituz goaz. Gure kezketatik distantzia hartzen dugu.
– Arnasa hartzean, gure barneko gune horretara sartzen gara, non bakean aurkitzen garen, non geure burua-rekin topo egiten dugun… eta bertan bizi eta gainditzen gaituen Ongiarekin ere topo egiten dugun, gure Bizi Iturriarekin. Gure isiltasun-gunea aurkituz goaz. Arnasa hartzen jarraitzen dugu. Isiltasuna ez da zaratarik eza, egorik (nirik) eza baizik.
Testua kontenplatzera pasa baino lehen, bi jarrera hauek prestatzen ditugu: konfiantza (ni eramaten uzten diot Jaunari, Bere eskuetan jartzen naizela) eta jarduna edo dedikazioa.
3. IKUSI, ENTZUN, TESTUA DASTATU. Nik AURKEZTU DUT (ESCENA BERRIKUSTEN DUT). IKUSI, ENTZUN, GUSTATU…
OHARRA: Eten puntuak gelditzeko eta behatzeko (gustatzeko eta sentitzeko) lekua izan daitezela.
Jesus eta bere ikasleekin Galilea aintziraren ertzean kokatzen naiz… Jesus txalupa batera igota, egoera latz hartan aurkitzen ez duten bizitza bilatzen duten pertsona askorekin… eta Jesusek entzuten diotenen itxaropenak berpiztu nahi ditu… Nire espazioaren bila nabil… Jesus ikusten dut pertsonei begira eta haientzat onena nahi duena egoera honetan… Ni ere saiatzen naiz Jesusekin begiratzen, haien aurpegietan eta begiradetan irakurtzeko, haien desio sakonak irakurtzeko… Nire denbora hartzen dut…
Isilune bat egiten da eta Jesus irakasten hasten da: “Zeruetako Erregetza, iristen den denbora hau, Jainkoa Errege izango dena, landa batean ezkutatutako altxor baten antza duen; gizon batek aurkitu egiten du, berriro ezkutatu, eta pozez gainezka, daukan guztia saldu eta landa erosten du”… Eta jarraitzen du: “Jainkoa bizi den garai hau eta gure artean anaitasunez bizi garen garai hau, balio kalkulaezineko altxorra da… Jainkoarengan sinisten dugun garai bat da, modu berri batean, Norbait errukiorra eta hurbila bezala… eta anaitasuna onartu eta partekatzen duen komunitate batean…
Pedrorekin hitz egiten dut: “Ze zortea denbora honetan Jesusekin eta bere Kausarekin bizi ahal izatea, Erreigetza, gure bizitza zapalduetatik irten eta Jainkoaren seme-alaben duintasunarekin bizitzeko aukera ematen diguna… zein zortea denbora hau altxor bat bezala bizitzea, altxor bat duen landa bat bezala, pertsona bakoitza Abba Jainkoaz betetako bihotz altxorra duen lurralde bat bezala, eta ez Jainko gogor, legelari eta mehatxatzaile bat”,… hau bizitzeko beste modu bat da… horregatik merezi du orain arte balio zion guztia uztea eta lehengo denboran bizi genuena baino hobea den horretara apuntatzea… egoera dastatzen dut…
4.-JESUS ETA BIOK.
Jesusengandik gertu jarraitzen dut, behar dudalako… eta harrigarriro, bere begirada nigan aurkitzen dut. Eta gertutik jarraitzeko nahia sumatzen dut… eta kontatzen dit “Jainkoaren erregetzarekin, harribitxi bila dabilen tratulariarekin bezala gertatzen da. Balio handiko bat aurkitzen duenean, joan, bere gauza guztiak saldu eta erosi egiten du” parabola niretzat kontatzen duela iruditzen zait… eta esaten dit: zein da zure benetako altxorra beste guztia saltzeko?… eta erantzuten diot: “Uste dut zure adiskidetasuna, hura gabe nire bizitza ez litzatekeela ezer izango”… nire denbora hartzen dut
Jesusek kontatzen dit zer altxor den Abba Jainko baten esperientzia izatea, eusten eta zaintzen gaituena… Nire egiten ditut hitz hauek… eta kontatzen diot: “nola gustatuko litzaidake pertsona askok eta nik neuk bizi ahal izatea, gure bizitzak esperientzia honekin bete ahal izatea, beren bizitzekin zer egin ez dakiten hainbeste pertsona”… Eta denbora hori bizi dezadala eskatzen diot, non pertsonei axola zaien Jesus Bizidunaren Espirituaz beterik bizitzea eta prestutasunez, konfiantzaz (pobrezia espirituala), otzantasunez, jazarrita eta pobre bizi arren…
Eta Jesusi entzuten diot: “altxor honengatik dena saldu eta kausa honentzat bizitzea merezi du”. Eta nigana jotzen du esaten duen bitartean… eta erantzuten diot: “Jainkoaren esperientziaren mailan bizi nahi dut, erabateko bizi-apustu hau egin ahal izateko, eta hori nahi dut nire kordadakideak, komunitatea, parrokia, lagunak… sentitzen ditudanentzat ere, gizarte-adiskidetasunaren eta errukiaren gailurretara igotzeko”… Bizitzaren Abba Jainkoari lotuta bizi den bihotz bat eskatzen diot… eta nire giroan bizitzea eskatzen diot, denbora honetan,… nire denbora hartzen dut…
5.-Eta otoitza bukatzen ari gara Jesusekin SOLASean.
Otoitzean bizi izandakoa jasotzen dut. Gehien iritsi edo sartu zaidana kontatzen diot, … niretzat zela ematen zuena… gehien identifikatu naizen hura: testu bat, hitz bat, irudi bat… Eta zerbait eskatzen diot… edo eskerrak ematen dizkiot… agur keinu batez (eskuak elkartuz), esker ona (nire eskuak irekiz) edo onarpena adieraziz (gurutzearen seinaleaz), eta berriro itzultzen naiz leku honetara: oinak askatzen ditut, eskuak irekitzen ditut, begiak ere bai… Eta bizi izandakoa idazten amaitzen dut, nire bizitzan tinkatzen lagun diezadan.
