Bere misioan partaide

Mk 6, 7-13

Imagen de Guduru Ajay Bhargav en Pexels

0. TESTUA 

Hamabiei dei egin eta binaka bidaltzen hasi zen, espiritu gaiztoak botatzeko ahalmena ematen ziela. Biderako deus ere ez hartzeko agindu zien, makila bat besterik: ez ogirik, ez zakutorik, ezta gerrikoan dirurik ere; oinetan sandaliak eraman zitzatela, baina aldatzeko soinekorik ez. Gero, nola jokatu esan zien:

«Etxe batean sartzen zaretenean, gelditu bertan herri hartatik atera arte. Eta nonbait onartzen ez bazaituztete eta entzun nahi ez, handik alde egitean, astindu zeuen oinetako hautsa, beraien kontrako seinaletzat».

Joan ziren, bada, haiek eta berri ona hots egin zuten bihozberri zitezen. Deabru asko botatzen zuten eta gaixo asko sendatzen, olioz igurtziz.

1. EGOERA. Testuaren azalpen laburra.

Jesusek bere lankideekin partekatu nahi du bere misioa. Deitu eta bidali. Bidalketa honen ezaugarriak: Lehena: binaka. Misio ororen zentzu komunitarioa adierazten du. Joan komunitatearen izenean, joan komunitate gisa. Bigarrena: Sinpletasun eta doakotasun estiloa “Bai eraman makila (piztientzat) eta sandaliak (pobreen oinetakoak ibilaldietarako). Baina ez ogirik, ez alforjarik (eskaleak beren elikagaietarako zeramatzatenak), ez dirurik, ez bi tunikarik “(hori aberatsek janzten zutena). Hirugarrena: ematen dute, ez beraiena, baizik eta jasotakoa; beraz, doan ematen dute.

Zertara bidaliak: deabruak kanporatzera: boterea jasotzen dute, batez ere mundu gaiztoari, ankerrari aurre egiteko, gizakiak zatitzen eta suntsitzen dituena gizatiar, fraterno bihurtzeko. Egoismoaren deabruak kanporatzeko boterea, edonolako irabazitik, besteen gainetik sentitzetik, sufrimenduaren aurreko axolagabetasunetik, hainbeste pertsona gure bizitzatik ateratzeko aurreiritzietatik, lehiakortasun desberdinetik, gezurretik, gerratik ateratzeko boterea… hainbeste afektu desordenatu.

Jasotakoa ematera, jasotzera eta ematera. Emateko jokoan sartzen gara, baina baita jasotzeko ere, inor baino ez gara, han geratzen gara haien etxean, haiekin. Eta gaixoak sendatzen ditugu: gogoan izan giro-mentalitatean, gaixotasunik gogorrenak horrelakoak direla, gaixoak “zerbait egin duelako”. Eta, beraz, Jainkoak urrundu egin du bere presentziatik, eta herriak Jainkoaren izenean, horrela egiten du. Zein garrantzitsua den Jainkoaren izenean gaixoak bere adiskidetasuna berreskuratzea, eta inguruko gizartearena. “Duina zara, Jainkoak maite zaitu, leku bat duzu gurekin”

2. Otoitzean hasten gara – ISILTASUNA EGITEN DUGU.

Kokaeraren bila gabiltza… ez oso artega ez oso eroso. Oinpeak zoruaren arrimuan. Sorbalda zuzen.

– Eta arnasa hartzen dugu behin baino gehiagotan arnasgora sakonak eginez. Arnasketak (itotzen gaituzten) pentsamenduetatik irteten laguntzen digu eta orainaldian zentratzen gaitu. Arnasketak bizi-erritmoarekin ko- nektatzen laguntzen digu. Bizirik mantentzen gaituena da. Arnasa hartzen jarraitzen dugu eta lasaituz goaz. Gure kezketatik distantzia hartzen dugu.

– Arnasa hartzean, gure barneko gune horretara sartzen gara, non bakean aurkitzen garen, non geure burua-rekin topo egiten dugun… eta bertan bizi eta gainditzen gaituen Ongiarekin ere topo egiten dugun, gure Bizi Iturriarekin. Gure isiltasun-gunea aurkituz goaz. Arnasa hartzen jarraitzen dugu. Isiltasuna ez da zaratarik eza, egorik (nirik) eza baizik.

Testua kontenplatzera pasa baino lehen, bi jarrera hauek prestatzen ditugu: konfiantza (ni eramaten uzten diot Jaunari, Bere eskuetan jartzen naizela) eta jarduna edo dedikazioa.

3. IKUSI, ENTZUN, TESTUA DASTATU. Nik AURKEZTU DUT (ESCENA BERRIKUSTEN DUT). IKUSI, ENTZUN, GUSTATU…

OHARRA: Eten puntuak gelditzeko eta behatzeko (gustatzeko eta sentitzeko) lekua izan daitezela.

Ebanjelioaren eszena honetan kokatzen gara, bertan banengo bezala. Jesus Hamabiekin ikusten dut Galileako paisaia batean, eserita, zuhaizti batean, eguna argitzean… haiekin esertzen naiz eta ikusten dut nola partekatu nahi duen bere misioa… entzun diote eta ekintzan ikusi dute eta beraiek lagun minak egiten ari dira Jesusekin, bere hitzekin eta bere egiteko moduarekin, eta horregatik pozarren jasotzen dute Jesusek gizatiarra ez dena kanporatzeko duen gaitasun hori: “espiritu gaiztoen gainean boterea ematen dizuet”… Gaitzeko une hori dastatzen dut, Jesusek Hamabiei ematen dien prestakuntza…

Eta haiekin, leku horretan, Jesusi entzuten diot, egiteko modu batzuk kontatzen baitizkie misioa sinesgarria izan dadin: “Binaka bidaltzen zaituztet, ez bakarka, horrela babesten eta osatzen zarete”, haien hitzak dastatzen ditut… “Ez ahaztu makila basapiztiei aurrera egiteko eta sandaliak ibilbide luzea behar izanez gero”… Probidentziaz fio zaitezte: “ez eraman ez ogirik, ez alforjarik, ez dirurik… ez bi tunikadun soinekorik”… Misioaren prestaketan kokatzen naiz haiekin… Nola sentitzen naiz?…

Misioan beraiekin noa Pedrok esaten didanean “gaixoaren kexuak entzuten diren etxe horretara joango gara” eta bere eskuak jartzen dituela ikusten dut, eta hobetzen doa, sendatzen hasten da… bizitza egiazkoagoa bilatzen duten eta nola bizi ez dakiten etxeak ere bisitatzen ditugu eta Pedrok: “Jesusen Abba Jainkoa Ontasuna da, Egia da, aukera berri bat ematen duen eta ibilian laguntzen duen norbait”… pertsonengan gertatzen diren pozaz eta aldaketez gozatzen dut…

4. JESUS ETA BIOK

Bitartean, Jesusek nirekin zerbait komentatu nahi duela dirudi, nire misioa interesatzen zaio: “hau zuretzat eta zure komunitatearentzat ere bada. Nik zu ere bidaltzen zaitut, zure komunitatearekin batera, pertsona eta talde berriengana iristeko… gaitz guztia sendatzen joan zaitezen, gizatasuna kentzen duen guztia sendatzen joan zaitezen”… Sentitzen dut nirekin eta nire komunitatearekin kontatzen duela, bere misioan parte hartzea nahi duela, eta bere indarra eman nahi didala: “espiritu gaiztoen gaineko autoritatea ematen dizu “… Asko eskertzen diot…

Bidaltzen nauen leku eta pertsona batzuk gogorarazten dizkit: “joan zaitez Elizako giroetatik kanpo bizitzei zentzua eman nahi dietenengana, entretenimenduetan galduta daudenengana eta ezertan sakondu gabe surfean dabiltzanengana, aurrera ateratzeko borrokan ari direnengana eta baliabiderik ez dutenengana, bizitzan norbaitek aukera bat eman diezaieten behar dutenengana… eta askoz gehiagorengana”… “Uzta handia da eta langileak gutxi dira” esaten diot… Bere babesarekin ikusten dut neure burua… Nire denbora hartzen dut…

Eta esaten dit: “ez ahaztu zure gertukoak animatzea zure lanekoak edo ikasketetakoak, zure familiakoak, zure lagunak… zein lengoaia erabiliko duzu entzun diezazuten?, zein jarreratan joango zara, zein aldarterekin…”, eta Jesusi esaten diot: “gustatuko litzaidake galdetzea ea benetan, sartuta dauden horretan, betetzen dien bizitza, ea bakea ematen dien, ea aske egiten dituen beren hauskortasuna erakusteko eta itxurarik egin gabe bizitzeko…”, eta eskatzen diot asmatzeko bihotzak ukitzeko gakoekin…

5. Eta otoitza bukatzen ari gara Jesusekin SOLASean.

Otoitzean bizi izandakoa jasotzen dut. Gehien iritsi edo sartu zaidana kontatzen diot, niretzat zela ematen zuena, gehien identifikatu naizen hura: testu bat, hitz bat, irudi bat… Eta zerbait eskatzen diot edo eskerrak ematen dizkiot agur keinu batez (eskuak elkartuz), esker ona (nire eskuak irekiz) edo onarpena adieraziz (gurutzearen seinaleaz), eta berriro itzultzen naiz leku honetara: oinak askatzen ditut, eskuak irekitzen ditut, begiak ere bai… Eta bizi izandakoa idazten amaitzen dut, nire bizitzan tinkatzen lagun diezadan.

keyboard_arrow_up